संरक्षण अभ्यासहरू प्रयोग गर्ने किसानहरूले खेतबारीमा र सामुदायिक लाभहरू देखिरहेका छन्।

खेत र खाना

Kayla Bergman द्वारा, पूर्व कर्मचारी सदस्य

संरक्षण अभ्यासहरूको कार्यान्वयन मार्फत खेतमा माटोको स्वास्थ्यमा लगानी गर्नाले हाम्रो परिवर्तनशील जलवायुको सामना गर्न लचिलोपन निर्माण गर्न मद्दत गर्दछ। यी लगानीहरू क्षेत्रभित्र व्यवस्थापन अभ्यासहरूदेखि लिएर बारहमासी वा सिमसारमा सीमान्त भूमिलाई हटाउने सम्मका हुन सक्छन्।

देशभरि, किसान र पशुपालकहरूले ग्रामीण अमेरिकाको उज्ज्वल भविष्य निर्माण गर्ने प्रमुख घटक हाम्रो खुट्टामुनि रहेको पाएका छन्। व्यवस्थापन निर्णय गर्दा माटोको स्वास्थ्यमा ध्यान केन्द्रित गर्नाले किसानको सञ्चालनलाई मात्र फाइदा पुर्‍याउन सक्दैन, तर उनीहरूको खेतबारीभन्दा बाहिर पनि यसको प्रभाव पर्दछ।

माटोको स्वास्थ्य सुधार गर्न र कार्बनलाई अलग गर्न, देशभरका किसानहरूले कुनै पनि प्रकारको बाली नराख्ने, ढाक्ने बाली, विस्तारित परिक्रमा, प्रेयरी स्ट्रिप र बफर, वन बफर, सिमसार, र प्रेयरी वा घाँसे मैदानमा जमिन छोड्ने जस्ता अभ्यासहरू लागू गरिरहेका छन्।

धेरैले यी संरक्षण लगानीहरूलाई वित्तपोषण गर्न आफ्नो राज्य र अमेरिकी कृषि विभागको प्राकृतिक स्रोत संरक्षण सेवाबाट लागत-साझेदारी भुक्तानीहरू, साथै कार्बन सिक्वेस्ट्रेशन भुक्तानीहरू प्रयोग गरिरहेका छन्। 

यसो गर्दा, उनीहरूले धेरै फाइदाहरू देखेका छन्, जस्तै थप पोषक तत्व र कीटनाशकहरूको आवश्यकता कम हुनु, माटोको संरचनामा वृद्धि हुनु, पानी धारण क्षमतामा वृद्धि हुनु, र माटोको क्षयमा कमी हुनु। तर, फाइदाहरू खेतबारीमा मात्र देखिँदैनन्।

जब किसानहरू माटोको स्वास्थ्य, पानीको गुणस्तर, वन्यजन्तु र परागकणकर्ताको बासस्थान मार्फत लचिलोपन निर्माणमा केन्द्रित हुन्छन्, र उनीहरूको समुदायमा सुधार हुन्छ। माटोको स्वास्थ्यमा लगानीले हाम्रो परिवर्तनशील जलवायुको सामना गर्न अझ लचिलो कृषि प्रणालीहरू सिर्जना गरिरहेको छ।